Nalazi se 13 km južno od Sombora. Lociran je na lesnoj terasi između Malog bačkog kanala na istoku i Kanala Sombor – Odžaci (nekadašnji tok Mostonge) na zapadu. Prosečna nadmorska visina naselja iznosi 89 metara.

Stapar je nastao 1752. godine kada su na staparsku pustaru preseljeni stanovnici Bokčenovića i Vranješeva, a nešto kasnije i žitelji Prigrevice. Bokčenovići i Vranješevo danas ne postoje, a ranije su se nalazili u okolini Apatina. Prva značajnija kolonizacija Nemaca u Bačku započela je 1748. godine. Nezadovoljni budućim stanjem, tadašnji stanovnici Bokčenovića i Vranješeva počeli su da presreću lađe na Dunavu, koje su prevozile Nemce na unapred određene lokacije, ubijali ih i pljačkali. Po tim akcijama prozvani su „gusari sa Dunava”. Naredbom Marije Terezije stanovništvo je preseljeno u današnji Stapar. Jedanaest godina kasnije u Stapar se doseljava 73 porodice iz Prigrevice.

Danas u Staparu živi 3.720 stanovnika (popis 2002. godina). Većinsko stanovništvo su Srbi, a prosečna starost 41. godina.

Osnovna privredna grana ovog pitomog sela je poljoprivreda. Atar je ukupne površine od 8.267 ha, od čega čak 85,6% (7.075 ha) pripada oraničnim površinama. Ratarstvo je najrazvijenija poljoprivredna grana u selu. Istočni deo staparskog atara ima bolje zemljišne karakteristike.

Pod austro-ugarskom vlašću, Stapar se planski razvijao. Krajem XVIII veka predstavljao je jedno od najlepših vojvođanskih sela, sa širokim ulicama koje se seku pod pravim uglom. U selu se razlikuje tri tipa kuća: stari tip – prostorije se nižu jedna na drugu od ulice, a duž cele kuće prostire se pokriveni hodnik „gonk”. Kuće na lakat – građene pod „švapskim” uticajem i savremene kuće: prva takva izgrađena je 1973. godine.
U Staparu radi OŠ „Branko Radičević”, biblioteka (ogranak somborske) i od 1976. godine Dom zdravlja.

Stapar ima i jedinu priznatu rasu goluba u Srbiji, koja je upisana još daleke 1878. godine i zove se, kako bi drugačije, staparski letač. Izuzetak je i staparski pečat iz vremena austrijske carevine, koji je u doba kada je nemački jezik bio jedini zvaničan, udarao otisak ispisan Vukovom ćirilicom.

Mapa