Ovo lepo šokačko selo nalazi se na 15 km severozapadno od Sombora, a sa njegove zapadne strane prostire se vrlo složena ravan Dunava – Monoštorski rit. Nastao je 1902. godine skretanjem korita Dunava, koji je tekao pored samog sela. Tako je Dunav udaljen od sela 3-5 kilometara, pa su Monoštoru ostali rukavci i bare, koji su danas raj za ribolovce. Monoštor je postao centar Monoštorskog rita, bogatog jelenskom i drugom divljači, pa je lovni turizam vrlo uspešan, a sam rit je pod zaštitom države.

Većinu stanovnika, od ukupno 3.920, čine hrvatski Šokci, ali ima i starih mađarskih, nemačkih i srpskih porodica. Prosek godina monoštorskih žitelja iznosi 40,1 godinu. Sama reč Šokac prema nekim izvorima znači isto što i „prebeg”, „uskok”, jer su prvi stanovnici, rimokatolički ikavci, prebegli iz Slavonije i Bosne ispred turske najezde. Smestili su se u neposrednoj blizini mađarskog grada-tvrđave Bodrog i tu su ostali dugo posle mađarskog poraza 1526. godine. Tako su 1717. stanovnici Monoštora razvaljivali Bodrošku tvrđavu i od njenih cigala gradili rimokatoličku crkvu. Noviji doseljenici su se naseljavali koji kilometar dalje, na manje poplavnom terenu, pa je 1752. godine crkva preseljena, kao i celo staro selo.

Crkva je proširena 1806. godine, a sredinom 20. veka proglašena je spomenikom kulture od velikog značaja. Ima četiri oltarske slike, jedna je rad I. Lončarevića i pod zaštitom je države, kao i kip Žalosne gospe, dva stara oltara i propovedaonica sa klasicističkom rezbarijom. Narod vrlo uspešno održava tradiciju: imaju vrlo lepu i bogatu nošnju, vesele bećarce i svetkovine. Mnogi muzikolozi i etnolozi iz celog sveta dolaze ovamo, kao i bogati svetski lovci. Ovde je vrlo često u lov dolazio Josip Broz Tito, kao i mnogi domaći i strani državnici. Sada su gosti imućni strani turisti, koje prihvata Lovačka vila, pored samog Starog kanala, na ivici prelepe šume. U neposrednoj blizini je i kanal Dunav Tisa Dunav, jednim delom prokopan koritom starog Dunava, tako da je Monoštor sa svih strana opkoljen vodom. Tajanstveni rukavci Dunava, smešteni između bajkovitih šuma, čine da Monoštor predstavlja poseban doživljaj prirode. Nije čudno da ovde ima tri vikend naselja na kanalima i dva na rukavcima Dunava. Turisti obilaze crkvu, etno kuću, slikaju se, a omogućen im je foto safari džipovima kroz šumu, a čamcima kroz zaboravljene rukavce Dunava. Domaćini su specijalisti u kuvanju starih jela, a posebno su čuveni po ribljem paprikašu.

U selu postoji ambulanta, Osnovna škola „22. oktobar”, Šumska uprava, brodogradilište, trgovine, kafe barovi, čarde. U Bačkom Monoštoru postoji nekoliko seoskih kuća koje su preuređene u smeštajne kapacitete, odnosno pansione i apartmane. U sportskoj hali održavaju se razna, pa i međunarodna takmičenja, kao i koncerti. Selo ima Centar građanskih aktivnosti u okviru kojeg je smešteno odeljenje Gradske biblioteke „Karlo Bijelicki”, sala za koncerte i scenske nastupe, kao i centar gde se okupljaju mladi i članovi nevladinog sektora u Bačkom Monoštoru. U selu se po dugoj tradiciji meštani bave pčelarstvom. U selu postoji lovačko društvo, karate, košarkaški i fudbalski klub, a posebno je uspešan lokalni radio klub.