Činjenice: U ponedeljak, 11. novembra 2002. godine navršilo se 130 godina od početka gimnazijske nastave u Somboru. Sombroci su, istina, od poslednje decenije XVIII veka pokušavali da otvore Gimnaziju, no tek za Bahovog apsolutizma 1853. godine stvorena je, na nemačkom jeziku, niža realna škola sa tri razreda, koju je grad izdržavao. Nastojanje grada da otvori četvororazrednu nižu gimnaziju, umesto niže realne škole, ostvarilo se 1869. godine. Ova četvororazredna niža gimnazija ukinuta je već 3. oktobra 1871. godine zbog spora pravoslavnih i katolika oko sredstava školskog fonda. Gradske vlasti su se i pored toga borile da u gradu ostane Gimnazija. Somborski gradonačelnik Petar Vukićević je u skupštini grada pokrenuo zahtev Budimpešti da se u gradu osnuje državna gimnazija sa srpskim nastavnim jezikom pošto u gradu sa 24.000 stanovnika, njih 20.000 govori srpski, a u okolini 60.000. Dekretom Ministarstva vere i prosvete Ugarske od 09.09.1872. godine osnovana je Državna gimnazija u Somboru. Zbog kašnjenja sa ukupnim pripremana Škola nije počela da radi 15. oktobra, kako se predviđalo, nego 11. novembra 1872. godine i to na srpskom i mađarskom jeziku. Prve nastavne godine Gimnazija je imala četiri niža razreda i 86 učenika. Sledeće godine otvarani su i viši razredi tako da je školske 1876/77. dobila i osmi razred. Od školske 1877/78. nastavni jezik bio je mađarski, učenici sa srpskim maternjim jezikom imali su svoj jezik samo kao nastavni predmet i tako je ostalo do propasti Austro-Ugarske 1918.
Gimnazija je smeštena u zgradu bivše Niže gimnazije, na mestu gde je još sredinom XVIII veka ustanovljena Gramatikalna (Latinska) škola. Pošto zgrada nekadašnje niže Gimnazije nije udovoljavala potrebama, zakupljene su privatne prostorije u blizini. Takvo stanje podstaklo je izgradnju nove zgrade na istom mestu. Za izgradnju najzaslužniji je tadašnji direktor Đerđ Radič i aprila 1886. godine jednospratna zgrada sa fasadnom ciglom, u stilu romantizma, predata je na korišćenje Školi. Gimnazijski nastavnik gimnastike Aleksandar-Šana Demetrović, pionir sporta i fizičke kulture u Somboru, založio se za izgradnju fiskulturne dvorane, pa je prva somborska gimnastička dvorana nastala uz novu gimnazijsku zgradu. Gimnazija traje u ovoj zgradi i posle propasti Austro-Ugarske, ali je početkom 1919. osnovana Državna gimnazija u Somboru, kao nastavni jezik imala srpskohrvatski, a dozvoljen mađarski nastavni jezik u istoj zgradi prestao je da se koristi 1923. zbog malog broja učenika. Za povećane školske potrebe jednospratna zgrada je bila tesna i direktor Gimnazije Miloje Stojadinović uspeo je da se dogradi drugi sprat u jesen 1940. godine. Od maja 1941. godine do oslobođenja Sombora oktobra 1944. godine, Gimnazija je radila jedino na mađarskom jeziku.
Januara 1945. godine Gimnazija je obnovila rad i uz razne nazive postojala do 1978, do reforme srednjeg stepena obrazovanja, koja je ukinula gimnazije. Neuspeh reformi doveo je do oživljavanja gimnazija, oživela je i somborska i vraćena u svoju staru zgradu, zadržavši naziv koji nosi od oktobra 1967. godine u znak sećanja na svog učenika, proslavljenog srpskog pisca i javnog radnika. U obnovljenoj školi ustanovljene su kasnije i dve godišnje nagrade. Nagradu Prodanović za srpski jezik i književnost i hemiju ustanovio je profesor dr Dragoljub Prodanović. Nastavničko veće Gimnazije dodeljuje za najviša dostignuća u književnosti literarnu nagradu Natalija-Natka Ćatović.
Premda su prve savremene opšteobrazovne škole koje pripremaju za studije nastale još u prvoj polovini XVI veka, a prva srpska Gimnazija u Sremskim Karlovcima 1971. godine, Gimnazija „Veljko Petrović” poseduje zavidno nasleđe sticano trinaest decenija, pri čemu se naročito ističe 1967/68. godina, kada je somborska Gimnazija na jugoslovenskom takmičenju srednjih škola osvojila treće mesto među gimnazijama i stekla bronzanu medalju.
Saradnja: Kao prilog bogatom nasleđu ostvarili povezivanje sa inostranim omladinskim društvima i gimnazijama raznih zemalja: Grčke, Italije, Nemačke…
Aktivnosti: Danas Gimnaziju „Veljko Petrović” pohađa oko 700 učenika u 27 odeljenja, nastava se održava na srpskom (društveno-jezički i prirodno-matematički smer) i mađarskom jeziku (opšti smer). Uvid u raznovrsnu prošlost čini da se zapitamo o osavremenjivanju i raznih vannastavnih delatnosti: podmlatka Crvenog krsta, Kola trezvene mladeži, ferijalnog saveza, društva izviđača i planinki i drugih.

Davne 1888. godine, tačnije 17.09.1888. osnovana je Varoška srednja trgovačka škola u Somboru. U proteklih 114 godina više je perioda kroz koje je je škola prošla.
Vreme od 1888. godine do kraja prvog svetskog rata, zatim period između dva rata, period života i rada u socijalističkoj Jugoslaviji i, najzad, period višestranačja u SR Jugoslaviji, četiri su najduža razdoblja, omeđena krupnim istorijskim promenama.
17.09.1888. započela je sa radom Srednja trgovačka škola slobodnog grada Sombora i pod tim imenom radila je do školske 1892/93. godine. Za njenog direktora izabran je Erne Žuljević, profesor Državne gimnazije u Somboru. Škola je koristila iznajmljeni prostor u privatnoj kući u Pašinom sokaku, danas Ulica Dositeja Obradovića.
1892. godine izgrađena je nova školska zgrada u Njegoševoj ulici tako da je nastava u njoj započela 1892/93. školske godine. Od ove pa do 1894/95. školske godine škola je radila pod nazivom „Trgovačka srednja škola – trgovačka akademija – slobodnog grada Sombora”.
Od školske 1895/96. godine škola započinje novu fazu u razvoju. Ministarstvo prosvete donosi Uredbu po kojoj sve trgovačke škole dobijaju jedinstven nastavni program, pa su škole dobile jedinstveni naziv: Viša trgovačka škola. Školovanje je i dalje trajalo tri godine.
U godinama Prvog svetskog rata uslovi rada se pogoršavaju. Školske godine su počinjale sa zakašnjenjem, a završavale ranije.
07.10.1919. Gradski odbor Sombora transformiše Višu trgovačku školu i u sve razrede uvodi srpskohrvatski jezik kao nastavni predmet. Krajem 1920/21. školske godine poslednji razred je prestao sa radom na mađarskom jeziku, nastava je u svim razredima bila organizovana na srpskohrvatskom jeziku. Školska 1923/24. godine značajna je po tome što je škola promenila ime u Trgovačku akademiju i postala četvororazredna. Do školske 1927/28. godine za rad škole bilo je nadležno Ministarstvo prosvete, zatim Ministarstvo trgovine i industrije. To znači da je škola izgubila status državne ustanove, da bi se ponovo kadrovski konsolidovala školske 1929/30. godine.
Poslednjim martovskim danima 1941. godine završava se i drugi period života i rada škole. Po naređenju državnih prosvetnih organa od 30.09.1941, Državna trgovačka akademija je prestala sa održavanjem redovne nastave.
U zgradu Trgovačke akademije, nakon ulaska jedinica Crvene armije u grad, smešteni su sovjetski i naši vojnici. Zgrada je napuštena, propao je inventar, dosta arhive je spaljeno. Nastavak je počela 09.04.1945. godine po skraćenom i prilagođenom planu i programu. Školske 1949/50. godine ponovo se uvodi četvorogodišnje trajanje školovanja.
06.02.1949. dotadašnji naziv škole izmenjen je u Ekonomska srednja škola u Somboru. Školske 1956/57. godine prvi put učenici polažu prijemni ispit, iz srpskohrvatskog jezika i matematike, da bi se upisali u školu. Školske 1975/76. godine upisanaje u Ekonomsku školu prva generacija učenika po planu i programu zajedničkih osnova srednjeg vaspitanja i obrazovanja. Po završetku II razreda učenici su se opredeljivali za struku. 01.09.1977. godine započinje sa radom nova škola pod nazivom Obrazovni centar „25. maj” u novim prostorijama gde se nalazi i danas, Apatinski put 90.
Broj učenika se povećava iz godine u godinu, a početkom devedesetih, nastava se odvijala u dve smene, zbog priliva učenika, koji su došli sa ratnih područja bivše Jugoslavije.
Poslednji veliki jubilej, škola je 1998. svečano obeležila 110 godina svog postojanja. Danas školu pohađa preko 900 učenika u 30 odeljenja.

Na sednici Sreskog veća, Sombor, održanoj 1958. godine, doneto je rešenje o osnivanju Srednje medicinske škole. Škola ima rang srednje stručne škole. Zadatak škole, definisan tom prilikom je da u vaspitno-obrazovnom procesu osposobljava srednje stručne kadrove za potrebe zdravstvene službe. Nastava u školi je teorijska i praktična, traje 3 godine i izvodi se po Planu i Programu koje donosi Savet za prosvetu N.R. Srbije u saradnji sa Savetom za narodno zdravlje N.R. Srbije. Škola je obrazovala kadar medicinksih sestara.
- Za prvog upravnika Škole imenovan je dr Đorđe Lazić, upravnik Sreske bolnice. Od 1946. u školi se, pored medicinskih sestara, obrazuju laboratorijski i farmaceutski tehničari.
1967. za direktora Škole imenovan je dr Veljko Tintor, a krajem 1971. profesor Milorad Janjušević. Iste godine sa radom je otpočelo odeljenje za babice. Nadalje škola prerasta u savremenu vaspitno-obrazovnu instituciju u poprima regionalni značaj.
Posle direktora prof. Milorada Janjuševića, školom su upravljali Milana Đukić, prog. Sofija Kronić, prof. Marinko Lončarević i sadašnji direktor prof. Jovan Beljanski.
U zavisnosti od kadrovskih potreba, proteklih godina škola je obrazovala medicinske sestre-tehničare, farmaceutske tehničare, zubne tehničare, pedijatrijske sestre, akušere…
Praktična nastava se obavlja u zavisnosti od smera u Zdravstvenom centru „Dr Radivoj Simonović” u Somboru, Galenksoj laboratoriji, gradskim i mesnim apotekama, R.C. Junaković.

Poljoprivredna škola u Somboru osnovana je odlukom Predsedništva vlade NR Srbije od 31.07.1946. godine. Materijalna osnova rada su dve zgrade u Vojvođanskoj ulici. Zgrada sadašnjeg Higijenskog zavoda i Falcionova vila. U tim objektima osposobljen je internat za učenike, kancelarije i jedna učionica. Uslovi su bili neprikladni. Narodni odbor opštine Sombor donosi odluku o adaptaciji zgrade u ulici Hadžića Svetića broj 18.Prvog aprila 1954. godine posle osam godina postojanja škola je dobila zgradu. Za internat dobija zgradu Bugarski salaš, na Gakovačkom putu. Odvajanje zajedničkog srednjeg obrazovanja i vaspitanja, 1977. godine u posebnu školu, poljoprivredna škola je bila dužna da se organizuje i registruje kao obrazovni centar za pozivno – usmereno obrazovanje poljoprivredne i prehrambene struke. 1978. godine izdvaja se osnovna organizacija udruženog rada Internat iz sastava poljoprivredne škole. 1979. godine škola je registrovana kao obrazovni centar za kadrove poljoprivredne i prehrambene struke Sombor. 1981/82 godine dopunska delatnost centra je obrazovanje poljoprivrednih proizvođača. 1995. - Usklađivanje sa važećim zakonskim propisima škola je 30.08.1995.g. registrovana u privrednom sudu u Somboru kao državna ustanova rešenjem br. 683/95. U martu 2001. za direktora je izabrana Ljubica Pribić – Jovičić, konstituisan je savet roditelja, učenički parlament i školski odbor. Novo rukovodstvo započinje aktivnosti sa ciljem razvoja škole. U julu 2002. godine direktor škole Ljubica Pribić-Jovičić i profesori Vladimir Popović i Jovo Ćato učestvuju u izradi pilot programa za nove obrazovne profile u području rada poljoprivreda, proizvodnja i prerada hrane.

Činjenice: Srednja tehnička škola datira još iz 1946. godine kada je formirana škola učenika u privredi i 1965. godine kada je formirana Tehnička škola. Ove dve škole fuzionisane su u OC „Veljko Vlahović”. Naziv „Srednja tehnička škola” škola je dobila preimenovanjem STŠ „Veljko Vlahović” koja je nastala reorganizacijom srednjeg obrazovanja u Somboru 1990. godine, a nastala je formiranjem navedene škole od MSTŠ „Veljko Petrović” i područja rada elektrotehnike koji je pripadao OC „Veljko Vlahović”. MSTŠ „Veljko Petrović” nastao je reorganizacijom srednjeg obrazovanja u Somboru 1983. god. izdvajanjem mašinske i saobračajne struke iz OC „Veljko Vlahović” i preselila se u zgradu bivše Gimnazije u ulici Dositejeva br. 2. Ovaj period škole je bio jedan od najplodnijih u istoriji razvoja iste. Izgrađene su nove radionice na mestu starih zgrada koje su srušene. Izgrađena je moderna zgrada sredstvima samodoprinosa građana opštine Sombor i svečano otvorena 15.05.1986. godine.
Zgrada br. 1 se nalazi na Trgu cara Lazara broj 4 i predstavlja centralnu zgradu u kojoj je smešteno rukovodstvo škole. Ukupna zatvorena površina škole iznosi 2.206 m², a ukupna otvorena površina iznosi 1.386 m². Zgrada ima centralno grejanje kao i sala za fizičko vaspitanje, koja se nalazi u dvorišnom prostoru. Zgrada je izgrađena 1887. godine. Zgrada br. 2 nalazi se u ulici Njegoševoj br. 2 sa ukupnom zatvorenom površinom od 718 m² i otvorenom površinom od 600 m². Zgrada je izgrađena 1910. godine. Grejanje je centralno na lož ulje. Zgrada br. 3 nalazi se na Vencu Radomira Putnika i predstavlja najmlađi srednjoškolski objekat u gradu građen 1986. godine. Osim nekoliko najsavremenijih kabineta u školi, u njoj se nalaze i sve radionice za praktičnu nastavu.
Optimalan broj odeljenja za našu školu je 35 do maksimalno 38 odeljenja (trenutno od 42 do 45). Iako je u sva tri područja rada upisan skoro minimalan broj odeljenja po razredima za opstanak i normalan rad obrazovnih profila, ipak je škola prevelika za postojeći prostor u sve tri zgrade u kojima se izvodi teoretska i praktična nastava. Svi dosadašnji pokušaji da se izgradi nekoliko novih učionica nisu urodili plodom. Jedna od nepogodnosti za naše učenike jeste i činjenica da većina njih potiče iz seoskih sredina, pa se često dešava da učenici zakasne na nastavu zbog kašnjenja prevoza, što se posebno događa u zimskim mesecima.
Aktivnosti: I pored mnogobrojnih poteškoća, svake nove školske godine se primećuje izvestan napredak u odnosu na prethodnu školsku godinu, što potvrđuje i to da je STŠ iz godine u godinu sve atraktivnija i za učenike i za mlade nastavnike.

Srednja tekstilno-kožarska škola izdvojila se iz Tehničke škole i počela sa samostalnim radom 1990. godine. Od 01.09.1997. škola dobija i drugo područje rada delatnost ličnih usluga. Tada škola dobija novo ime, ime prvog srpskog prosvetitelja i zaštitnika zanata - Svetog Save. Obrazuju se učenici za zanatska zanimanja, tako da prioritet imaju stručni predmeti i praktična nastava. Škola je opremljena učilima, aparatima, računarima, instrumentima i mašinama, što učenicima pomaže da steknu ne samo znanje, nego i praktično iskustvo potrebno za kasniji samostalni rad. U području tekstilstva učenici obavljaju praksu u školskim radionicama i preduzećima. Na zahtev tekstilnih preduzeća iz Sombora i okoline, posle više godina, upisujemo tekstilne radnike - pletače, a prvi put, mehaničare tekstilnih mašina (za pletenje). Učenici obućarski radnici praktičnu nastavu obavljaju u fabrici obuće „Boreli”.
Učenici ženski i muški frizeri se osposobljavaju u školskim i drugim frizerskim salonima. Od školske 2002/03. godine u našoj školi, a i na teritoriji Vojvodine, prvi put se upisuju manikiri i pedikiri. Učenici manikiri i pedikiri će praktičnu nastavu da obavljaju u novom školskom manikirsko-pedikirskom salonu. Kvalitet nastave i osposobljenost naših učenika potvrđuju rezultati ostvareni na Republičkim takmičenjima.
Škola je poznata po svojim modnim revijama, na kojima naši manekeni pokazuju odeću, obuću i frizure, koje kreiraju i izrađuju učenici uz pomoć nastavnika praktične nastave. U vannastavnim aktivnostima naši učenici su, takođe, aktivni: recitatori, slikari, modelari odeće i obuće, sportisti, manekeni…
Škola je otvorena za građanstvo i pruža usluge u svom školskom frizerskom salonu.